Petavatthu 41

Сменить перевод

Petavatthu

Mahāvagga

6. Kumārapetavatthu

1 “Sāvatthi nāma nagaraṁ,

himavantassa passato;

Tattha āsuṁ dve kumārā,

rājaputtāti me sutaṁ.

2 Sammattā rajanīyesu,

kāmassādābhinandino;

Paccuppannasukhe giddhā,

na te passiṁsunāgataṁ.

3 Te cutā ca manussattā,

paralokaṁ ito gatā;

Tedha ghosentyadissantā,

pubbe dukkaṭamattano.

4 Bahūsu vata santesu,

deyyadhamme upaṭṭhite;

Nāsakkhimhā ca attānaṁ,

parittaṁ kātuṁ sukhāvahaṁ.

5 Kiṁ tato pāpakaṁ assa,

yaṁ no rājakulā cutā;

Upapannā pettivisayaṁ,

khuppipāsasamappitā.

6 Sāmino idha hutvāna,

honti asāmino tahiṁ;

Bhamanti khuppipāsāya,

manussā unnatonatā.

7 Etamādīnavaṁ ñatvā,

issaramadasambhavaṁ;

Pahāya issaramadaṁ,

bhave saggagato naro;

Kāyassa bhedā sappañño,

saggaṁ so upapajjatī”ti.

8 Kumārapetavatthu chaṭṭhaṁ.