Ang 655
1 ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਭਏ ਖਾਲਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਹ ਜਾਨੀ ॥੪॥੩॥
2 ਘਰੁ ੨ ॥
3 ਦੁਇ ਦੁਇ ਲੋਚਨ ਪੇਖਾ ॥
4 ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਖਾ ॥
5 ਨੈਨ ਰਹੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥
6 ਅਬ ਬੇ ਗਲ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥
7 ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥
8 ਜਬ ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
9 ਬਾਜੀਗਰ ਡੰਕ ਬਜਾਈ ॥
10 ਸਭ ਖਲਕ ਤਮਾਸੇ ਆਈ ॥
11 ਬਾਜੀਗਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਸਕੇਲਾ ॥
12 ਅਪਨੇ ਰੰਗ ਰਵੈ ਅਕੇਲਾ ॥੨॥
13 ਕਥਨੀ ਕਹਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥
14 ਸਭ ਕਥਿ ਕਥਿ ਰਹੀ ਲੁਕਾਈ ॥
15 ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥
16 ਤਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥
17 ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ॥
18 ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥
19 ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
20 ਮਿਲਿਓ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ॥੪॥੪॥
21 ਜਾ ਕੇ ਨਿਗਮ ਦੂਧ ਕੇ ਠਾਟਾ ॥
22 ਸਮੁੰਦੁ ਬਿਲੋਵਨ ਕਉ ਮਾਟਾ ॥
23 ਤਾ ਕੀ ਹੋਹੁ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰੀ ॥
24 ਕਿਉ ਮੇਟੈ ਗੋ ਛਾਛਿ ਤੁਹਾਰੀ ॥੧॥
25 ਚੇਰੀ ਤੂ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰਸਿ ਭਤਾਰਾ ॥
26 ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
27 ਤੇਰੇ ਗਲਹਿ ਤਉਕੁ ਪਗ ਬੇਰੀ ॥
28 ਤੂ ਘਰ ਘਰ ਰਮਈਐ ਫੇਰੀ ॥
29 ਤੂ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਚੇਰੀ ॥
30 ਤੂ ਜਮਿ ਬਪੁਰੀ ਹੈ ਹੇਰੀ ॥੨॥
31 ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੀ ॥
32 ਕਿਆ ਚੇਰੀ ਹਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥
33 ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਗੀ ॥
34 ਜਿਤੁ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਲਾਗੀ ॥੩॥
35 ਚੇਰੀ ਤੈ ਸੁਮਤਿ ਕਹਾਂ ਤੇ ਪਾਈ ॥
36 ਜਾ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਲੀਕ ਮਿਟਾਈ ॥
37 ਸੁ ਰਸੁ ਕਬੀਰੈ ਜਾਨਿਆ ॥
38 ਮੇਰੋ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੫॥
39 ਜਿਹ ਬਾਝੁ ਨ ਜੀਆ ਜਾਈ ॥
40 ਜਉ ਮਿਲੈ ਤ ਘਾਲ ਅਘਾਈ ॥
41 ਸਦ ਜੀਵਨੁ ਭਲੋ ਕਹਾਂਹੀ ॥
42 ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥
43 ਅਬ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
44 ਨਿਜ ਨਿਰਖਤ ਗਤ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
45 ਘਸਿ ਕੁੰਕਮ ਚੰਦਨੁ ਗਾਰਿਆ ॥
46 ਬਿਨੁ ਨੈਨਹੁ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥
47 ਪੂਤਿ ਪਿਤਾ ਇਕੁ ਜਾਇਆ ॥
48 ਬਿਨੁ ਠਾਹਰ ਨਗਰੁ ਬਸਾਇਆ ॥੨॥
49 ਜਾਚਕ ਜਨ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥
50 ਸੋ ਦੀਆ ਨ ਜਾਈ ਖਾਇਆ ॥
51 ਛੋਡਿਆ ਜਾਇ ਨ ਮੂਕਾ ॥
52 ਅਉਰਨ ਪਹਿ ਜਾਨਾ ਚੂਕਾ ॥੩॥
53 ਜੋ ਜੀਵਨ ਮਰਨਾ ਜਾਨੈ ॥
54 ਸੋ ਪੰਚ ਸੈਲ ਸੁਖ ਮਾਨੈ ॥
55 ਕਬੀਰੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥
56 ਹਰਿ ਭੇਟਤ ਆਪੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥੪॥੬॥
57 ਕਿਆ ਪੜੀਐ ਕਿਆ ਗੁਨੀਐ ॥
58 ਕਿਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ ॥
59 ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥
60 ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੋਈ ॥੧॥
61 ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥
62 ਕਿਆ ਸੋਚਹਿ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
63 ਅੰਧਿਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ ॥