Jātaka 437

Jātaka

Navakanipāta

Gijjhavagga

11. Pūtimaṁsajātaka

1 “Na kho me ruccati āḷi,

pūtimaṁsassa pekkhanā;

Etādisā sakhārasmā,

ārakā parivajjaye”.

2 “Ummattikā ayaṁ veṇī,

vaṇṇeti patino sakhiṁ;

Pajjhāyi paṭigacchantiṁ,

āgataṁ meṇḍamātaraṁ”.

3 “Tvaṁ khosi samma ummatto,

dummedho avicakkhaṇo;

Yo tvaṁ matālayaṁ katvā,

akālena vipekkhasi”.

4 “Na akāle vipekkheyya,

kāle pekkheyya paṇḍito;

Pūtimaṁsova pajjhāyi,

yo akāle vipekkhati”.

5 “Piyaṁ kho āḷi me hotu,

puṇṇapattaṁ dadāhi me;

Pati sañjīvito mayhaṁ,

eyyāsi piyapucchikā”.

6 “Piyaṁ kho āḷi te hotu,

puṇṇapattaṁ dadāmi te;

Mahatā parivārena,

essaṁ kayirāhi bhojanaṁ”.

7 “Kīdiso tuyhaṁ parivāro,

yesaṁ kāhāmi bhojanaṁ;

Kiṁnāmakā ca te sabbe,

taṁ me akkhāhi pucchitā”.

8 “Māliyo caturakkho ca,

piṅgiyo atha jambuko;

Ediso mayhaṁ parivāro,

tesaṁ kayirāhi bhojanaṁ”.

9 “Nikkhantāya agārasmā,

bhaṇḍakampi vinassati;

Ārogyaṁ āḷino vajjaṁ,

idheva vasa māgamā”ti.

10 Pūtimaṁsajātakaṁ ekādasamaṁ.